Łańcuszek wsparcia dla pani Władzi

Bez bieżącej wody, bez toalety i wygód, w drewnianym, wymagającym szybkiego remontu wiekowym domku mieszka pani Władysława – emerytowana pracownica serpelickiej biblioteki. Koleje życia nie szczędziły jej ciężkiej pracy, wyrzeczeń i wielu rozczarowań. Dziś zamiast cieszyć się i odpoczywać na zasłużonej emeryturze musi mierzyć się z gorzką rzeczywistością, smaku której nie spodziewała się nawet w najgorszych snach. - Było już tak źle, że jedynym wyjściem jakie widziałam była śmierć. Miałam czarne myśli, a nadzieja całkiem mnie opuściła – wyznaje 76-letnia Władysława.

Reklama

Piękna urokliwa wioska, położona nad samym Bugiem – Serpelice - ulubiona atrakcja letników. Przy głównej ulicy domki wczasowe, ośrodki wypoczynkowe w zaciszu wysokich sosen, a nieopodal domy rdzennych mieszkańców. Czas płynie tu jakby wolniej, jego wartkość wyznacza leniwość krętej rzeki i pory roku. Wydawać by się mogło, że jest to miejsce idealne, w którym żyje się równie pięknie. Niestety historia Pani Władysławy pokazuje jak bardzo trudne mogą być meandry życia i jak bardzo ludzie, którym ufamy i których kochamy potrafią nas skrzywdzić.

Reklama

Władysława urodziła się 20 października 1945 roku w Serpelicach. W 1947 roku razem z całą rodziną wyjechała w rejony Olsztyna. Do Serpelic powróciła w 1965 roku.  – Poszłam od razu do pracy i pracowałam w pałacu w Zabużu, dorabiałam również jako kelnerka w ośrodku  letniskowym. Wcześniej też pomagałam rodzicom pracując dorywczo jako dziecko. Nigdy nie musieli się martwić o pieniądze na moje potrzeby – książki, buty czy inne – dorobiłam zawsze tyle by na to wszystko wystarczyło. W 1970 roku dostałam pracę w miejscowej bibliotece, w której pracowałam do emerytury jako bibliotekarka – mówi pani Władysława.

Reklama

Dziś, mimo wyjątkowej pracowitości 76-latka znalazła się w bardzo trudnej sytuacji. Najpierw w kość dało jej nieudane małżeństwo, później kłopotów dołożył syn i jego partnerka, a w rezultacie kobietę wplątano w wir pułapek finansowych. Zamiast cieszyć się zasłużoną emeryturą podupadła całkowicie na zdrowiu i martwi się jak związać koniec z końcem, a także o to, co zrobić by drzwi wejściowe całkiem się nie rozsypały a drzewa starczyło na opał. 76-letnia kobieta, której ciało naznaczone jest ciężką pracą i cierpieniem, codziennie sama targa wiadra wody ze studni, rąbie drwa i pierze na tarze - bo stara Frania dawno już się popsuła.

- Mąż był bardzo nerwowy, szczególnie po alkoholu. Bywało, że razem z mamą uciekałyśmy z naszego własnego domu przed jego agresją– nocowałyśmy wtedy u sąsiadów, bo mąż potrafił być nieobliczalny i niebezpieczny. Wzięliśmy rozwód – wyznaje kobieta. – Ale to nic, bo nigdy nie był dla mnie podporą, to ja musiałam pracować na siebie, dziecko dom i niego – on nie czuł się w obowiązku by do tej wspólnej puli coś dokładać, nie dawał na nic, więc i tak byłam zdana tylko na siebie i ewentualną pomoc mamy – dodaje.

Po rozwodzie mogło być lepiej… jednak głupi wybryk młodych chłopców sprawił, że jego konsekwencje Władysława odczuwa do dziś, bo to na nią spadła odpowiedzialność za syna. - Bardzo dużo kosztowała mnie spłata rachunku telefonicznego – syn z kolegami nadzwonili na numery 0700 kilkadziesiąt tysięcy złotych – ten rachunek przyszło mi zapłacić samej. To była wtedy zawrotna kwota, ja bym za te pieniądze mogła dom wyremontować i miałabym tu jak w pudełeczku – przyznaje ze smutkiem 76-latka.

Reklama

Później nie było wcale łatwiej. Syn dorósł, koleją rzeczy wszedł w związek z kobietą z którą zamieszkał w domu matki. Niestety pani Władysława znów przekonała się o tym, że najbliższy człowiek przysporzy jej kolejnych problemów. - To nie jest zły chłopak, ale ta konkubina sprowadziła go na złą drogę. Wziął sobie na głowę ją i cudze dzieci. Jedno mieli też wspólne. I zawsze tych dzieci było mi najbardziej żal. Tam królował alkohol i wieczne awantury. Kiedy próbowałam interweniować obrywało się i mi – od niego i od niej, bo ta kobieta ciągle go buntowała. Było już tak źle, że jedynym wyjściem jakie widziałam to była śmierć. Miałam czarne myśli, a nadzieja całkiem mnie opuściła. To był bardzo trudny czas i dobrze, że ta kobieta już tu nie mieszka, bo nie wiem jak by to się skończyło. – dodaje smutno Władysława.

Reklama

Seniorka nie miała łatwo, emerytura w wysokości nieco ponad tysiąc zł przestała zwyczajnie na wszystko wystarczać, siłą rzeczy trzeba było wybierać pomiędzy jedzeniem, zakupem leków a opłatami i spłatą długów. Na jej utrzymaniu był też syn z konkubiną i dziećmi. – Ona brała zasiłki na dzieci a on pracował tylko z czasu. Mówili że za śmieci płacą. Nie płacili, oszukiwali mnie – przyznaje staruszka. O pieniądze upomniała się więc gmina i półtora roku temu wystawiła emerytce tytuł egzekucyjny na kwotę 1794,69 zł. – Co miałam robić? Musiałam wziąć pożyczkę i to spłacić – wyznaje.

Na spłatę pojawiających się kolejnych zobowiązań emerytka wzięła kredyt w banku. Prawie 10 tys. zł. Mimo, że syn z konkubiną już nie mieszkali w domu pani Władysławy nie zapomnieli o seniorce. - Przyjeżdżali codziennie przez trzy dni. Ja kilka dni wcześniej wzięłam pożyczkę żeby spłacić komornika. W weekend jeszcze pieniądze były tam gdzie je położyłam, ale w poniedziałek po ich wyjeździe nie zostało kompletnie nic – w tym miejscu gdzie powinny być, było pusto. Zawiadomiłam policję, ale syn z konkubiną wyparli się tej kradzieży – a nikogo innego w domu przecież nie było wtedy. Pieniądze przepadły – mówi rozgoryczona 76-latka. Do długów które już i tak były przytłaczające doszły więc kolejne… a stare wcale nie zmalały. Spirala finansowych zobowiązań coraz bardziej się rozkręcała.

Jakby tego było mało kobieta dziś spłaca też długi piekielnej pary zaciągnięte w parabankach. - Nabrali pieniędzy na mój dowód, bez mojej wiedzy i zgody, podrobili podpis… A ja teraz to muszę spłacać – denerwuje się 76-latka.

Obecnie Władysława mieszka całkiem sama – bowiem syn przebywa w więzieniu gdzie czeka na wyrok za przemoc domową. – To przecież nie był zły chłopak… serce matkę boli, że tak się stało – wyznaje ze smutkiem kobieta.

O problemach emerytowanej bibliotekarki opowiedziały nam osoby życzliwe, które nie mogły dłużej patrzeć jak pani Władysława samotnie zmaga się z kolejnymi przeciwnościami losu. W mediach społecznościowych na profilu sołectwa Sarnaki pojawił się przed Wielkanocą apel z prośbą o pomoc.

W dosłownie dwa dni udało się wtedy zorganizować artykuły spożywcze, trochę chemii gospodarczej i ubrania. – Zrobiliście mi prawdziwe święta, takich dawno już nie miałam… – mówi łamiącym się głosem, nie kryjąc łez wzruszenia pani Władysława. Znalazły się wspaniałe osoby, które zapłaciły wtedy bieżące rachunki za prąd, śmieci i podatek, a także uregulowały dług w miejscowym sklepie. Kupiono 5 metrów drzewa na zimę, a strażacy z OSP Serpelice poświęcili całe popołudnie by długie belki drzewa pociąć na mniejsze części. Dzięki wsparciu dobrych ludzi do 76-latki trafiła też pompa do studni i pralka wirnikowa. Urządzenia te trzeba jeszcze będzie zainstalować, co wiąże się z potrzebą wykonania gniazdka do ich podłączenia.

Nie ulega wątpliwości, że pani Władysława potrzebuje wsparcia, zdajemy sobie też sprawę, że najlepsze było by wsparcie długofalowe - systemowe, a nie tylko doraźna pomoc. Dlatego o ewentualną pomoc mieszkance Serpelic zapytaliśmy wójta gminy Sarnaki - Grzegorza Arasymowicza, który zapewnił nas, że już przekazał informacje o kłopotach seniorki do sarnackiego GOPS. Żywimy nadzieję, że rzeczywiście  znajdzie się  ktoś, komu los Władysławy nie będzie obojętny.

Za wszelką okazaną pomoc, życzliwość i dobre słowo bardzo dziękujemy w imieniu pani Władysławy. Nie ukrywamy jednak, że potrzeb jest o wiele więcej. Seniorka nie będzie w stanie poradzić sobie z naglącymi problemami bez wsparcia, co wpędzi ją niechybnie w kolejne problemy, w tym również finansowe.

Jako dziennikarze, którzy podjęli się interwencji, nie zostawiamy pani Władysławy z jej problemami. Mamy jednak nadzieję, że znajdzie się jeszcze kilka osób, które również wesprą nas w staraniach o lepsze i jaśniejsze jutro dla tej biednej kobiety.

Potrzeb jest dużo. Do problemów finansowych, długów bankowych i komorniczych dochodzą pilne potrzeby w naprawach domu. Mimo, że pani Władysława nie śmie prosić o nic ponad to, co już dostała, wiemy że bez wsparcia nie udźwignie trudów życia.

Drzwi wejściowe do jej domu to tylko atrapy ze zdewastowanej sklejki, zamykane na skobelek. O wymianę proszą się też stare nieszczelne okna i zawalony dach w składziku na drewno. Iskrząca instalacja elektryczna wymaga wymiany a stara kaflowo-gliniana kuchnia, która ogrzewa dwie malutkie izdebki - modernizacji. Warunki w domu są niezwykle skromne, wręcz biedne, trzeba jednak przyznać, że mieszkanie jest wyjątkowo czyste i zadbane.

By pomóc w zebraniu pieniędzy na wykonanie przynajmniej części napraw można wpłacić pieniądze na internetową zbiórkę, której link znajduje się TUTAJ